Woordje van de deken

Broeders en zusters,

Naar aanleiding van de groei naar de nieuwe parochie schreef ik wel eens: ‘we zullen doorgaan…’ Onze beiaardiers beginnen hun wekelijks concert op maandag, hier in Dendermonde en elders met dit heel mooie lied van Rames Shaffy, wiens ‘platonische vriendin’ Liesbeth List, onlangs overleed. We zullen doorgaan, met de stootkracht van de milde kracht… het zijn woorden die in deze dagen heel bijzondere betekenis krijgen…

Als wij in deze tijden met ons leven willen doorgaan vraagt dat heel wat moed en vertrouwen, het vraagt liefde die kan uitmonden in geloof! Op vrijdag 27 maart sprak onze Paus de zegen Urbi et Orbi uit voor de stad Rome en de hele wereld. Normaliter doet hij dat enkel met Kerstmis, Pasen en als een nieuwe paus is gekozen. Dat hij hier een uitzondering maakte en besloot een speciale Urbi et Orbi te geven, duidt op de ernst van de situatie wereldwijd. Dat is de boodschap die ieder kan meenemen, of je nu gelooft of niet: we kunnen dit niet zomaar naast ons neerleggen! Een goede vriend van mij, atheïst in hart en nieren zei tegen mij: ‘de mens wordt tot nederigheid gedwongen; we zullen hieruit conclusies moeten trekken’. Mijn antwoord: ‘ontwikkel deze gedachte in alle eerlijkheid en zet je hart open dan word je misschien nog pastoor’. Hij lachte en lachen moet kunnen, ook in deze tijd!

“We gingen toch door,
denkend dat we gezond zouden blijven
in een zieke wereld: nu we in een stormachtige zee zijn,
smeken we U: word wakker? Heer!” – Paus Franciscus

Vooraleer zijn zegen te geven gaf de Paus catechese. Uitgangspunt was het verhaal van de Storm op het meer (Mc. 4, 35-41), één van mijn favoriete bijbelstukjes. We kennen allen het verhaal waarbij grote nood en levensstorm centraal staan en Hij op de achtersteven, de meest risicovolle plaats die het eerst vergaat, ligt te slapen. ‘Meester stoort het U niet dat wij vergaan?’ stellen de leerlingen als een vraag die getuigt van grote bekommernis rond het eigenbehoud. Hij antwoordt: ‘hoe is het mogelijk dat je nog geen geloof bezit’? Allicht was hij droevig bij het horen van hun vraag, bij het voelen van hun ongeloof in Hem want… daarop komt het neer, op ongeloof.

Dat ongeloof in Hem is ook deel van onze wereld vandaag… Wie beschouwt zich vandaag écht als leerling van Jezus? Waar heeft Jezus nog een plek in onze Westerse samenleving? Zelfs binnen onze eigen kerk moet Hij zoeken naar zijn plaats! Scherpe woorden die ik durf te schrijven… Scherpe woorden die mij in de spiegel doen kijken en mij aarzelend doen prevelen: hoe is Uw naam, waar zijt Gij te vinden, eeuwige God ik wil U zien. Ik sluit me aan bij de woorden van Paus Franciscus: ‘we gingen toch door, denkend dat we gezond zouden blijven in een zieke wereld: . Nu we in een stormachtige zee zijn, smeken we U: word wakker? Heer!

Straks vieren we Pasen, anders dan normaal. We zullen niet samenkomen in de kerk, we zullen manieren moeten vinden om elkaar een zalige Pasen te wensen waarbij we afstand houden van elkaar. Maar één ding is zeker: ook na deze Goede Vrijdag zal het Pasen worden, ook na de crisis zal er toekomst zijn want de Heer werd wakker en moedigt ons aan door te gaan, met de stootkracht van de milde kracht…

 

Deken Jo.