Woordje van de deken - Over voor en na ...

Zusters en broeders,

Gebeurtenissen markeren het leven in tijd en ruimte. ‘Na mijn huwelijk met bompa, toen ik begon te werken, toen Kennedy werd vermoord, na de oorlog, voor Tsjernobyl…’, het zijn quotes die je zo nu en dan in gesprekken hoort doorklinken. Het geeft ons de mogelijkheid om bepaalde aangelegenheden te situeren in de tijd. Vandaag de dag maken mensen gelukkig plannen voor na corona:  ‘Als dit voorbij is gaan we opnieuw’… over tot de orde van de dag?

Een cruciale vraag dringt zich op: kunnen we zomaar doen alsof er niets is gebeurd? Allicht niet! De voorbije maanden hebben zo’n impact op het leven dat vele mensen tot een soort introspectie en bezinning zijn overgegaan. Het lijkt alsof dingen, die als heel modaal werden bestempeld, opnieuw veel waarde hebben gekregen. Het is bij ontstentenis van het heel gewone dat je ontdekt dat ‘het gewone’ zo bijzonder kan zijn! De vrijheid om je te verplaatsen, familiebezoek, een goed gesprek, een wandeling in de natuur… het waren verworvenheden waarbij we niet stil stonden en die velen hebben herontdekt… Vaak kwam het er gewoon niet meer van om bij het eenvoudige even stil te staan.

“Het is bij ontstentenis van het heel gewone dat je ontdekt dat ‘het gewone’ zo bijzonder kan zijn”

Heel wat gelovigen ontdekken – midden deze crisis - in het diepste van hun hart een goddelijk stemmetje; het is dé Geest die aanklopt. Midden alle drukte van een hectisch leven krijgt die Geest, die ons appelleert, weinig kans. De gedwongen stilte noopt tot luisteren… Het onverwachte nadenken en mediteren opent poorten naar datgene wat overstijgt. De voorbije weken, waar ik van heel wat mensen en situaties verplicht afstand moest nemen, leren mij dat vele zaken waar we ons druk om maken, heel relatief zijn. Net als in een nieuwjaarsbrief neem ik me voor om, na corona, de Stem meer toe te laten! Ik bid dat ik de overgang mag maken van drukte en onbegrensde activiteit naar meer inhoud, spiritualiteit en aanvaarding. Ik besef dat ik me hier heel kwetsbaar opstel en in mijn hart laat kijken. Het weze zo, een mens kan maar eerlijk zijn, niet?

Trouwens over aanvaarding valt heel wat te zeggen, zeker binnen onze kerk die jarenlang de lakens heeft uitgedeeld. Natuurlijk mis ik ook het wekelijks samen vieren van de eucharistie. Virologen, epidemiologen en politici hebben heel duidelijk gesteld dat dit voorlopig niet mogelijk is. We moeten niet proberen bijzondere privileges op te eisen omwille van het ‘hoger doel’; het georganiseerd samenkomen met meerdere mensen wordt maatschappelijk in algemene zin én zonder onderscheid benaderd.  Biddend aanvaarden, vanuit het besef dat we sociaal tussen anderen staan, die ook onder de situatie lijden, lijkt mij een heel christelijke en nederige houding. Elke crisis schept ook kansen! Ik overweeg telkens op zondag het Evangelie van de dag en spreek enkele voorbeden uit… Ik vraag me af wat de Geest doorheen die teksten eigenlijk wil meedelen… ik bid voor jullie en vraag op mijn beurt dat jullie zouden bidden voor onze geloofsgemeenschappen: de H. Mariaparochie in Buggenhout-Lebbeke, de Parochie in Berlare-Zele en de Parochie in Dendermonde én hun onderscheiden kerkplekken. Ik ontdekte de mogelijkheden om in verbondenheid te vieren op afstand via televisie en multimedia. Al kunnen deze het lijfelijk vieren niet vervangen: iets is beter dan niets!
Tussen Hemelvaart en Pinkeren (22 tot 30 mei) bidden christenen de pinksternoveen. Alle informatie vindt u op de website van bisdom.

Voor u allen, broeders en zusters een zalige Pinksteren! Laten we samen in verbondenheid bidden:

Geest van God, Adem van leven, geef mij:
KALMTE om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen,
MOED om te veranderen wat ik kan veranderen en
WIJSHEID om tussen deze twee een onderscheid te maken.

 

Jo Mattheys
Pastoor-Deken
Heldenplein 1
9200 Dendermonde

0497 26 25 35
johan.mattheys@dekenaatdendermonde.be